Een ‘niet-erkende’ conferentie

 

[Vrijdagmiddag , 16 juni]  Sinds woensdagavond zijn ongeveer tachtig mensen uit meer dan een dozijn landen bijeen in een hotel vlak bij London Heathrow Airport voor een conferentie met als thema ‘Eenheid 2017’. Ik heb in de loop der jaren talloze conferenties bezocht, maar dat waren zonder uitzonding altijd bijeenkomsten die door de officiële kerkelijke instanties waren ‘erkend’.

Deze conferentie is een uitzondering. Het is een ‘niet-erkende’ (non-authorized) bijeenkomst, waarmee de kerkelijke leiding het niet eens is. Je zult er dan ook geen verslag van vinden in de officiële kerkelijke media, zoals de Adventist Review. De Generale Conferentie wil dat deze vergadering geen aandacht krijgt. Maar wat veel ernstiger is: men heeft al het mogelijke gedaan om het houden van deze conferentie te dwarsbomen. Aanvankelijk zou de conferentie gehouden worden in een van onze kerkelijke instellingen in Engeland, maar die instelling moest onder druk ‘van boven’ de uitnodiging om van haar faciliteiten gebruik te maken intrekken. Maar er is meer: wie de lijst van sprekers op het programma dat enkele maanden geleden werd bekendgemaakt vergelijkt met het actuele programma, ontdekt aanzienlijke verschillen. Een aantal academici die in dienst van de kerk staan heeft te horen gekregen dat het ‘onverstandig’ zou zijn als zij deze bijeenkomst zouden bijwonen en er zouden spreken! Dat is dan ook de verklaring dat ik nu een van de sprekers ben, want ik vervang iemand die zich gedwongen zag de uitnodiging af te slaan. En, inderdaad, zoals een aantal andere sprekers, ben ik  met pensioen, en is het voor mij ‘veilig’ om hier te spreken, zonder dat ik mij zorgen hoef te maken over mijn loopbaan.

Dit is een bedroevende situatie. Het toont een dictatoriale mentaliteit en duidt op angst. Maar misschien was het te verwachten. Want het thema van de conferentie is nauw verwant aan het onderwerp van gelijkheid tussen mannen en vrouwen en van de inzegening van vrouwelijke predikanten in de Adventkerk. Gedurende deze drie dagen is de focus vooral op de manier waarop de kerk omgaat met haar gezag en met de vraag hoe men dat gezag zal inzetten om de zogenaamde ‘rebellerende’ kerkelijke organisaties, die vrouwen hebben ingezegend, of dat willen gaan doen, tot de orde kan roepen.

Dit initiatief van tien unies (uit Europa, de VS en de Zuid-Pacific) is een poging een gelegenheid te bieden voor dialoog over dit explosieve onderwerp dat de kerk dreigt te splitsen. En waarom is men daar zo op tegen? Was het niet de bedoeling dat dit een jaar van dialoog en van naar elkaar luisteren zou zijn. Of was er een verborgen agenda en is de onderliggende boodschap: Wees gehoorzaam, want anders . . . .?

We hebben nu twee dagen achter de rug. Tot op dit moment hebben we geluisterd naar een zestal boeiende en diepgaande presentaties en hebben we tijd doorgebracht in groepsgesprekken en met een paneldiscussie. Ik heb niet alleen veel geleerd, maar het heeft me ook in geestelijk opzicht gestimuleerd. Er heerst een sfeer van verbondenheid die geworteld is in een intens gezamenlijk verlangen naar veranderingen in de kerk waarvan we allen houden. Wij hopen dat deze conferentie niet alleen van betekenis is voor de deelnemers, maar vooral ook dat de presentaties die hier worden gehouden een wijde verspreiding zullen vinden. En ook dat het degenen die in de herfst van dit jaar samenkomen om (mogelijk ingrijpende) beslissingen te nemen, zal helpen een beter begrip te krijgen van een aantal belangrijke aspecten van deze problematiek. In oktober zullen de meer dan tweehonderd leden van het wereldbestuur van de kerk vergaderen en zij zullen onder meer moeten beslissen of er strafmaatregelen zullen moeten worden genomen tegen de unies die vrouwelijk predikanten inzegenen.

Ik wil alle lezers van  deze blog aanmoedigen om naar  www.adventistunity2017.com te gaan, waar alle presentaties te vinden zullen zijn. En ik wil al degenen die personen in hun sociale netwerk hebben die betrokken zijn bij het besluitvormingsproces in de kerk oproepen om de betrokkenen op dit materiaal te wijzen. Laten we ar al het mogelijke aan doen om ervoor te zorgen dat het perspectief dat op deze conferentie wordt belicht ruime aandacht krijgt,  ondanks het feit dat de officiële media er over zullen zwijgen. Gelukkig hebben de onafhankelijke nieuwskanalen (Spectrum en Adventist Today) wel de uitnodiging aanvaard om een reporter te sturen. Ik ben er zeker van dat zij een gedegen en objectief verslag zullen geven.

 

Gepubliceerd in Algemeen | Geef commentaar